Fonte: Clube Espeleolóxico Maúxo

Onde Fumegha a Vella

No Pedraghullo atópanse os bloques que forman esta cova. O nome fai referencia ao “fume” que sae dela cando chove. A Vella é símbolo do inverno.

A cova en realidade é un conxunto de bloques remexidos, desprazados e pendurados na vertente. Son bloques rotos, residuais e laxas de descamación, e relaciónanse cos esvaramentos estruturais da valgada do Fondo do Arruído.
A pequena cova orixinouse a media ladeira nun aporte secundario e inferior de Cobreiras. Este aporte ten carácter torrencial en inverno e favoreceu a formación de canles sobre a superficie das laxes exteriores á cavidade.
A estrutura buza uns 30° ó poñente e vese afectada por discontinuidades de direccións predominantes N110°E, N140°E e N22°E (N30°E). As fracturas N22°E presentan un buzamento de 70° Este téndose asociado co esquema de fracturación de fallas normais que chancea o macizo. O cruce coa estrutura de descamación favorece a formación de laxes e cuñas doadamente evacuables pola gravidade da precipitada encosta do Pedraghullo.

 

VAQUEIRO RODRÍGUEZ, Marcos e GROBA GONZÁLEZ, Xavier. Catálogo de cavidades naturais. En: Clube Espeleolóxico Maúxo. As covas de Vincios. Comunidade de Montes Veniñais en Man Común de Vincios. Vigo: 2005. p. 30-33

Synonyms

Afumegha a Vella, Outeiro da Vella, Penedo da Vella

Location

Na estrema do Arruído, no bordo do Pedraghullo, dominando A Fonda dos Arruídos localízase Onde Fumegha A Vella. Estamos a medio camiño entre A Touba do Brión e A Raís, zona veciña á desaparecida cavidade de Ighlexa Piñeira, por riba d’ O Ficho e do barrio de Piñeiro.

Data sheet

DESENVOLVEMENTO (m):
__ 10 | 2
CLASIFICACIÓN:
Covas formadas por bloques rotos
SUBTIPOS ASOCIADOS:
Covas de bloques
INFORMACIÓN XEOLÓXICA:
Rochas ígneas
Granitos de afinidade alcalina
Granito de dúas micas
FRACTURAS:
N110ºE – N140ºE – N22ºE
EXPLORACIÓN:
C.E. Maúxo 2002
TOPOGRAFÍA:
C.E. Maúxo 2003
ESPELEOTEMAS:
Non hai

VAQUEIRO RODRÍGUEZ, Marcos e GROBA GONZÁLEZ, Xavier. Catálogo de cavidades naturais. En: Clube Espeleolóxico Maúxo. As covas de Vincios. Comunidade de Montes Veniñais en Man Común de Vincios. Vigo: 2005. p. 30-33

 

Testimonies

"Aind` hai inverno,
ándach`A Vella."
Angelina Fernández Otero de 71 anos, Ref. CEM Dec-2004

"Cando fumegha A Vella: inverno seghuro."
Avelino Otero Fernández, de Brandufe, de 86 anos, Ref. CEM & TOD 01/02/03

"- O raio da Vella peneiraba;
peneirouche a valer esta noite, disía papá.
- Carallo, esta noite non descansou".
Amable Pérez Quintas, de Atalaia, de 61 anos, Ref. TOD & ARF 08/02/05

"Nós antes de rapaces -e.... mirabámo-lo fumeghare. Entonces cando fumeghaba:
-"¡Ai, como fumegha a Vella!". Á fumegha-la Vella disen:
-Andar, ide á i-herba, ide á i-herba, ide d'ahí aquí, de aquí alí, que... ¡Xa empesa a fumegha-la Vella! Empesa a fumegha-la Vella.
Entonse-e, mandábannos á herba, botabas unha cousa, pasabas a outra. Pero un día eu-e... tiña, pero:
-Este raio desta Vella, eu... ¿non e... non a vou pescar eu un día?.
E un día, estaba a chover-e, e afumeghaba a Vella. ¡Redios! e arretírome por ahí p'arriba a plomo, márchome a plomo, márchome alá... mira, mira; mira, mira; eu todo molladiño... eu non miraba nada. E de pronto, o que me din conta que (…) había un laxón como de cincoenta metros, largo, picante ¿non? e tiña un... de, de... (…) ahí a ághua non llo cabou ¿non?; de pasa-la ághua por riba, e, ia... o aire, o aire dáballe... antón púñase blanca, antón era cando fumaghaba a Vella. Era eso que, era agua (...) ó chorrea-la iaghua, o airo dáballe, aentonces... aquel espumallo blanco era... [ri] foi cando me din cuenta porque, porque era que fumeghaba a Vella [ri]".
Jose Bernardo Piñeiro Fernández, de Brandufe, de 99 anos Ref. CEM 11/01/03

"Era chuvia seghura, cando fumeghaba a Vella, cando chuvía e había un pouco d'aghua alí, ben sabes que hai un bambal, un bambal alto onde viña a ághua. Cando viña o airo espallábaa toda, aquelo paresía fume, todo era fume. Bueno, era aghua que non era fume. Entón desían:
-Coño, aí vai muita chuvia porque fumegha a Vella
(...) Despois aumentábanlle cousas de desire que cando fumeghaba a Vella había qu'ir comer as castañas."
Casimiro Rodríguez Carreras, de Piñeiro, de 70 anos, Ref. TOD & ARF 08/02/05

Acerca de cartografías sensibles

Cartografías Sensibles é un proxecto que aposta pola defensa e a posta en valor do patrimonio da parroquia de Vincios e da Serra do Galiñeiro.

Trátase dunha achega virtual a unha realidade territorial rica e complexa a través de mapas que nos fan descubrir historias, topónimos, muíños, covas, penedos, xacementos arqueolóxicos, lendas, músicas e tantos outros elementos que configuran a identidade deste lugar.

A Comunidade de Montes de Vincios leva anos promovendo a multifuncionalidade dun espazo vivo, con infinidade de posibilidades tanto productivas como ambientais ou de lecer. Unha contorna especial na que conviven os usos dos recursos naturais coa paixón pola natureza en todas as súas formas e actividades, así como coa conservación das tradicións, dos valores naturais e do patrimonio cultural.

Axenda de Eventos

No hay eventos programados.

View Calendar

Contacta con nós

O teu nome (requerido)

O teu email (requerido)

Asunto

Mensaxe

Acepto a Política de Privacidade