Ulex micranthus
Rañalobos
Carrasco (Erica umbellata) e carqueixa (Pterospartum tridentatum)

Mato Termófilo

Vincios conta cun espazo natural que destaca polas diferentes unidades de vexetación que conforman hábitats de interese comunitario incluídos no Anexo I da directiva 92/43/CEE

O clima é un dos factores máis importantes na distribución da vexetación. A temperatura, as precipitacións, a exposición ao sol… determina que as especies vexetais se poidan desenvolver nun lugar determinado. O tipo de vexetación denominada termófila non tolera grandes descensos de temperatura.

Trátase da asociación Erico umbellatae-Ulicetum micranthi, comunidade vexetal que entra dentro da grande variabilidade que presentan as breixeiras ibero-atlánticas, e manifesta unha forte influencia mediterránea. É unha asociación rica en endemismos, comezando polo toxo que na zona é coñecido como “rañete”, Ulex micranthus. Distribúese este toxo pola parte máis meridional de Galiza e pola área miñense de Portugal. Outra leguminosa de carácter endémico frecuente é o rañalobos (Genista triacanthos), que aparece na parte occidental da Península Ibérica. A ericácea máis común nesta comunidade é Erica umbellata. En zonas próximas á serra do Galiñeiro preséntase de maneira abondosa dentro desta asociación vexetal Succisa pinnatifida, endemismo galego-portugués que aparece recollido no Catálogo Galego de Especies Ameazadas na categoría de “en perigo de extinción”.

Endemismos que conforman a matogueira termófila: o rañalobos (Genista triacanthus), o carrasco (Erica umbellata), os toxos (Ulex micranthus, Ulex minor), a violeta (Viola láctea), ou a carqueixa (Ptersopartum tridentatum, Lithodora prostrata)

Trátase na súa maior parte de aves. As máis delas teñen no mato o seu hábitat natural, mais non faltan as especies ecotónicas, que ocupan a zona de contacto entre as áreas abertas e o arborado. Outras especies son forestais, adentrándose en hábitats abertos na procura de alimento. Estas especies son na súa maioría sedentarias ou estivais, se ben algunhas delas só se observan na zona durante os pasos migratorios ou como invernantes (Oenanthe oenanthe, Anthus pratensis).
Unha das especies de aves citadas, a laverca (Alauda arvensis) ten diminuído muito en número na comarca durante as últimas décadas, até o extremo de que apenas se conservan unhas poucas poboacións. Este retroceso estase producindo agora a nível peninsular, a causa do abandono do campo. Dentro do grupo dos réptiles, quizais a especie máis representativa sexa o esgonzo común (Chalcides striatus).

Pérez, Paula. O medio natural. En: Guía multifuncional de Vincios. Comunidade de Montes Veniñais en Man Común de Vincios. Vigo: 2012. p.5 – 58

Parte do texto e imaxes: Afonso Rodríguez Rodríguez

Acerca de cartografías sensibles

Cartografías Sensibles é un proxecto que aposta pola defensa e a posta en valor do patrimonio da parroquia de Vincios e da Serra do Galiñeiro.

Trátase dunha achega virtual a unha realidade territorial rica e complexa a través de mapas que nos fan descubrir historias, topónimos, muíños, covas, penedos, xacementos arqueolóxicos, lendas, músicas e tantos outros elementos que configuran a identidade deste lugar.

A Comunidade de Montes de Vincios leva anos promovendo a multifuncionalidade dun espazo vivo, con infinidade de posibilidades tanto productivas como ambientais ou de lecer. Unha contorna especial na que conviven os usos dos recursos naturais coa paixón pola natureza en todas as súas formas e actividades, así como coa conservación das tradicións, dos valores naturais e do patrimonio cultural.

Axenda de Eventos

No hay eventos programados.

View Calendar

Contacta con nós

O teu nome (requerido)

O teu email (requerido)

Asunto

Mensaxe

Acepto a Política de Privacidade